Een goede voorbereiding kan veel problemen voorkomen. Door vooraf na te denken over doelen, mogelijke obstakels en de benodigde middelen ontstaat er meer duidelijkheid voordat het echte werk begint. Toch bestaat er ook zoiets als te lang blijven plannen.

Vooral aan het begin van een project is het verleidelijk om zoveel mogelijk vooraf vast te leggen. Dat geeft een gevoel van controle. In werkelijkheid zijn veel vragen pas goed te beantwoorden wanneer er daadwerkelijk iets wordt gemaakt, getest of uitgevoerd.
Een planning is namelijk altijd gebaseerd op verwachtingen. Sommige daarvan blijken correct, terwijl andere tijdens het proces moeten worden aangepast. Dat is niet noodzakelijk een teken dat de oorspronkelijke planning slecht was. Het is vaak simpelweg het gevolg van nieuwe informatie die vooraf nog niet beschikbaar was.
Daarom kan het verstandig zijn om voorbereiding en uitvoering dichter bij elkaar te brengen. Maak voldoende afspraken om richting te bepalen, maar laat ruimte over om onderweg bij te sturen. Een eerste versie, test of experiment kan soms meer duidelijkheid opleveren dan urenlang nadenken over alle mogelijke scenario’s.
Dat betekent niet dat je zonder voorbereiding aan alles moet beginnen. Bij complexe of kostbare beslissingen kan een uitgebreide voorbereiding juist essentieel zijn. De kunst is vooral om te herkennen wanneer verder plannen nog nieuwe inzichten oplevert en wanneer het vooral een manier wordt om een beslissing uit te stellen.
Op een bepaald moment is er maar één manier om erachter te komen of een idee in de praktijk werkt: beginnen. Daarna kan de ervaring uit die eerste stap worden gebruikt om het oorspronkelijke plan verder aan te scherpen.
